Το Undercurrent κινείται ανάμεσα στην καθημερινότητα, την ανάμνηση και τη φαντασία. Οικείες σκηνές γίνονται αβέβαιες: μια χειρονομία, μια συνάντηση ή ένα δωμάτιο γλιστρά προς το σουρεαλιστικό, κρατώντας κάτι που δεν μπορεί να ανακληθεί ολόκληρο.

Βασικό μέσο είναι η ακουαρέλα, μαζί με το ακρυλικό και τη μεικτή τεχνική. Στο κέντρο της σειράς βρίσκεται μια εγκατάσταση μικρών έργων σε χαρτί — θραύσματα που συνθέτουν μια ανοιχτή, μεταβαλλόμενη αφήγηση της μνήμης. Η παράλληλη ποιητική πρακτική αντλεί από τις ίδιες εικόνες, αφήνοντας τον λόγο και τη ζωγραφική να συναντιούνται χωρίς το ένα να εξηγεί το άλλο.